Ξυπνάω και χαίρομαι με τη σκέψη ότι θα την οδηγήσω. Την ανάβω το πρωί, περιμένω λίγο να ζεσταθεί, όσο φοράω μπουφάν, κράνος, γάντια και νιώθω τον ήχο της να γεμίζει τα αυτιά μου ευχάριστα.
Πλησιάζω την Ισμήνη με νοσταλγία, παρόλο που έχω να την οδηγήσω από την προηγούμενη μέρα. Την αγγίζω σαν να έχει ψυχή. Μπορεί να είναι ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά με κάνει χαρούμενο συνέχεια. Κάνει τη μετάβαση προς τη δουλειά ευχάριστη δραστηριότητα, από εκεί που ήταν κουραστική ρουτίνα με το αμάξι. Είναι μέρες που νιώθω ότι θέλω να πάω στη δουλειά μόνο και μόνο για να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, όπως πριν από τέσσερα χρόνια ένιωθα με το ποδήλατο.
Κάποιες μέρες το πρωί, συναντώ στο δρόμο το Νίκο. Εκείνος ως bike courier με το ποδήλατο, εγώ με την Ισμήνη. Λέμε ένα ανανεωτικό "Καλημέρα!" και συνεχίζουμε το ταξίδι μας, ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα. Με τη μηχανή δεν αποκόβεσαι από το περιβάλλον. Σίγουρα με το ποδήλατο είναι καλύτερα, αλλά δε μου δίνει πλέον την ευχαρίστηση που μου έδινε κάποτε. Ακόμα και οι σκέψεις να ασχοληθώ επαγγελματικά ως bike courier, έχουν εξαφανιστεί.
Η εβδομάδα κύλησε πολύ καλά. Κοιμόμουν νωρίς το βράδυ, ξυπνούσα μόνος μου, χωρίς ξυπνητήρι τα χαράματα και ένιωθα ξεκούραστος. Κι αυτό με κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα που γυρνούσα στο σπίτι. Την Παρασκευή ξύπνησα για πρώτη ίσως φορά τα τελευταία χρόνια, φρέσκος στις 5 το πρωί, έκανα γυμναστική και πήγα με καλή διάθεση στη δουλειά. Απόλαυσα την ημέρα, όπως και όλες τις προηγούμενες μέρες της εβδομάδας. Ύπνος, αραιή δεύτερη δουλειά το απόγευμα, χαλαρότητα μετά από καιρό στην κύρια δουλειά μου. Οι καθημερινές ήταν καλύτερες από το σαββατοκύριακο και το ένιωθα την κάθε ημέρα.
Έφθασε η Παρασκευή και σκεφτόμουν ότι δε θα με πείραζε ιδιαίτερα αν δούλευα το Σάββατο, με δεδομένο ότι ο ελεύθερος χρόνος με κάνει να μελαγχολώ, ενώ η εργασία με βοηθάει να ξεχνιέμαι και ενίοτε να περνάω καλά. Μερικές στιγμές γέλιου με συναδέλφους, που δεν πετυχαίνω πλέον με συμποδηλάτες και φίλους, με έχουν κάνει να αναθεωρήσω, προς στιγμήν, όσα έλεγα για την εργασία. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να θυμάμαι πως η εργασία έχει τις καλές και τις κακές περιόδους. Εποχική αιχμή και χαλαρότητα σε αέναη εναλλαγή, με την πίεση βέβαια να κυριαρχεί.
Δεν είναι όμως υγιής ούτε αυτή η κατάσταση. Μπορεί η εβδομάδα να είναι πιο στρωτή και να μην αποστρέφομαι τη δουλειά μου, όπως άλλοι, αλλά πρέπει να υπάρχει και κάτι πραγματικά όμορφο στον ελεύθερο χρόνο. Δεν μπορεί η ευτυχία να πηγάζει μόνο από περιστασιακό τρέξιμο και την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Νιώθω ότι δουλεύω για να ζω και ζω για να δουλεύω. Ονειρεύομαι να αγοράσω κι άλλη μοτοσυκλέτα, μαζεύοντας χρήματά από την εργασία μου, ώστε να πηγαίνω με αυτή στο γραφείο. Αιτία και αποτέλεσμα ταυτίζονται, χωρίς παράπλευρους στόχους.
Προσπαθώ να βρω λίγη διάθεση για να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου, αλλά νομίζω ότι έχω κορεστεί και δε βρίσκω κουράγιο και δυνατό κίνητρο. Σάββατο σήμερα, ξέρω ότι δε θα περάσω καλά αν βγω με παρέα, αλλά βαριέμαι και μόνος. Κοιτάζω τα pdf των τεχνικών βιβλίων και ξέρω ότι πρέπει να συνεχίσω το διάβασμα. Θα με βοηθήσει να αυξήσω τις δεξιότητές μου και ίσως να κάνω πιο δημιουργική τη δουλειά μου.
Η εβδομάδα ήταν σαφώς καλύτερη από τις περασμένες, χωρίς να έχει αλλάξει κάτι ιδιαίτερα στη ζωή μου. Ισορροπία ενδορφινών, ακούσιος συμβιβασμός, συνήθεια; Δεν ξέρω. Είμαι φυσικά προετοιμασμένος για σκαμπανευάσματα. Μία καλή εβδομάδα δε σημαίνει ότι ξαφνικά ξεπέρασα τα προσωπικά προβλήματα, ούτε προμηνύει κάτι για τις επόμενες, αλλά δεν παύει να είναι ευχάριστο διάλειμμα.
Πάντως με την Ισμήνη ήταν υπέροχα. :)
Κάποιες μέρες το πρωί, συναντώ στο δρόμο το Νίκο. Εκείνος ως bike courier με το ποδήλατο, εγώ με την Ισμήνη. Λέμε ένα ανανεωτικό "Καλημέρα!" και συνεχίζουμε το ταξίδι μας, ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα. Με τη μηχανή δεν αποκόβεσαι από το περιβάλλον. Σίγουρα με το ποδήλατο είναι καλύτερα, αλλά δε μου δίνει πλέον την ευχαρίστηση που μου έδινε κάποτε. Ακόμα και οι σκέψεις να ασχοληθώ επαγγελματικά ως bike courier, έχουν εξαφανιστεί.
Η εβδομάδα κύλησε πολύ καλά. Κοιμόμουν νωρίς το βράδυ, ξυπνούσα μόνος μου, χωρίς ξυπνητήρι τα χαράματα και ένιωθα ξεκούραστος. Κι αυτό με κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα που γυρνούσα στο σπίτι. Την Παρασκευή ξύπνησα για πρώτη ίσως φορά τα τελευταία χρόνια, φρέσκος στις 5 το πρωί, έκανα γυμναστική και πήγα με καλή διάθεση στη δουλειά. Απόλαυσα την ημέρα, όπως και όλες τις προηγούμενες μέρες της εβδομάδας. Ύπνος, αραιή δεύτερη δουλειά το απόγευμα, χαλαρότητα μετά από καιρό στην κύρια δουλειά μου. Οι καθημερινές ήταν καλύτερες από το σαββατοκύριακο και το ένιωθα την κάθε ημέρα.
Έφθασε η Παρασκευή και σκεφτόμουν ότι δε θα με πείραζε ιδιαίτερα αν δούλευα το Σάββατο, με δεδομένο ότι ο ελεύθερος χρόνος με κάνει να μελαγχολώ, ενώ η εργασία με βοηθάει να ξεχνιέμαι και ενίοτε να περνάω καλά. Μερικές στιγμές γέλιου με συναδέλφους, που δεν πετυχαίνω πλέον με συμποδηλάτες και φίλους, με έχουν κάνει να αναθεωρήσω, προς στιγμήν, όσα έλεγα για την εργασία. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να θυμάμαι πως η εργασία έχει τις καλές και τις κακές περιόδους. Εποχική αιχμή και χαλαρότητα σε αέναη εναλλαγή, με την πίεση βέβαια να κυριαρχεί.
Δεν είναι όμως υγιής ούτε αυτή η κατάσταση. Μπορεί η εβδομάδα να είναι πιο στρωτή και να μην αποστρέφομαι τη δουλειά μου, όπως άλλοι, αλλά πρέπει να υπάρχει και κάτι πραγματικά όμορφο στον ελεύθερο χρόνο. Δεν μπορεί η ευτυχία να πηγάζει μόνο από περιστασιακό τρέξιμο και την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Νιώθω ότι δουλεύω για να ζω και ζω για να δουλεύω. Ονειρεύομαι να αγοράσω κι άλλη μοτοσυκλέτα, μαζεύοντας χρήματά από την εργασία μου, ώστε να πηγαίνω με αυτή στο γραφείο. Αιτία και αποτέλεσμα ταυτίζονται, χωρίς παράπλευρους στόχους.
Προσπαθώ να βρω λίγη διάθεση για να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου, αλλά νομίζω ότι έχω κορεστεί και δε βρίσκω κουράγιο και δυνατό κίνητρο. Σάββατο σήμερα, ξέρω ότι δε θα περάσω καλά αν βγω με παρέα, αλλά βαριέμαι και μόνος. Κοιτάζω τα pdf των τεχνικών βιβλίων και ξέρω ότι πρέπει να συνεχίσω το διάβασμα. Θα με βοηθήσει να αυξήσω τις δεξιότητές μου και ίσως να κάνω πιο δημιουργική τη δουλειά μου.
Η εβδομάδα ήταν σαφώς καλύτερη από τις περασμένες, χωρίς να έχει αλλάξει κάτι ιδιαίτερα στη ζωή μου. Ισορροπία ενδορφινών, ακούσιος συμβιβασμός, συνήθεια; Δεν ξέρω. Είμαι φυσικά προετοιμασμένος για σκαμπανευάσματα. Μία καλή εβδομάδα δε σημαίνει ότι ξαφνικά ξεπέρασα τα προσωπικά προβλήματα, ούτε προμηνύει κάτι για τις επόμενες, αλλά δεν παύει να είναι ευχάριστο διάλειμμα.
Πάντως με την Ισμήνη ήταν υπέροχα. :)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου