Προειδοποιώ ότι η ανάρτηση θα είναι μεγάλη και συναισθηματικά φορτισμένη. Καλή ανάγνωση!
Στις αρχές Οκτωβρίου, λίγο μετά το χωρισμό με την Ιωάννα (ας πέσει το ψευδώνυμο "Μαρία", έτσι κι αλλιώς δε γνωρίζει την ύπαρξη του ιστολογίου μου), έγραψα μία ανάρτηση με τίτλο "Τελευταία ανάρτηση για τη Μαρία". Προσπάθησα να επιστρατεύσω τόσους μήνες την εμπειρία μου, ώστε να μην την πατήσω, όπως είχε γίνει με την Αλίκη πριν από 17 χρόνια, αλλά δεν κατάφερα να την ξεχάσω τελείως.
Στις αρχές Οκτωβρίου, λίγο μετά το χωρισμό με την Ιωάννα (ας πέσει το ψευδώνυμο "Μαρία", έτσι κι αλλιώς δε γνωρίζει την ύπαρξη του ιστολογίου μου), έγραψα μία ανάρτηση με τίτλο "Τελευταία ανάρτηση για τη Μαρία". Προσπάθησα να επιστρατεύσω τόσους μήνες την εμπειρία μου, ώστε να μην την πατήσω, όπως είχε γίνει με την Αλίκη πριν από 17 χρόνια, αλλά δεν κατάφερα να την ξεχάσω τελείως.
Η Αλίκη (βλέπε "Ισμήνη") ήταν femme fatale για εμένα. Δεν είχα ποτέ σχέση μαζί της, αλλά την είχα ερωτευτεί τόσο πολύ, που επί σχεδόν τέσσερα χρόνια υπέφερα μόνος μου. Άλλαξα χώρα για να την ξεχάσω. Κανένας από τους φίλους μου δεν πίστευε ότι έκανα τέτοιες υπερβολές για τη δική μου ιδιοσυγκρασία. Έτρεχα σαν τρελός με το αμάξι, δεν μπορούσα να περάσω καλά ακόμα και με φίλους και γενικά πήγε πολύ πίσω η ζωή μου εξαιτίας της. Ακολούθησε η σχέση με την Κατερίνα, η οποία κάθε άλλο παρά ήταν καλή σχέση. Ερωτευμένος κι εκεί και απογοητευμένος από το γεγονός ότι έβλεπε πολύ πιο αποστασιοποιημένα τη σχέση, θα έλεγα ότι έχασα άλλον ενάμιση χρόνο, από την απειρία μου να διαγνώσω έγκαιρα ότι η σχέση δεν ήταν καλή. Κάποια στιγμή ευτυχώς βρήκα τη δύναμη και έφυγα.
Επιστρέφω στην Αλίκη όμως, διότι αυτή είναι μία από τις πιο δυνατές μου εμπειρίες, προς αποφυγή φυσικά. Έχασα νεανικά χρόνια ευτυχίας, σπαταλώντας ατελείωτες ώρες ημέρα και κυρίως νύχτα, να μιλάω σε φίλους μου για εκείνη. Το πώς με κοίταξε, το πότε με άγγιξε, αν με πήρε τηλέφωνο. Συντηρούσα μία κατάσταση που δεν είχε κανένα νόημα και καθυστερούσε τη ζωή μου, μην επιτρέποντάς μου να απολαύσω τις αντικειμενικά όμορφες στιγμές που υπήρχαν γύρω μου, αλλά ήταν καλυμμένες από το πέπλο της ερωτικής απογοήτευσης. Όλα αυτά με δυνάμωσαν και με έκαναν να παίρνω δυνατές αποφάσεις κόντρα στον έρωτά μου, όταν διαπιστώνω συναισθηματικά αδιέξοδα.
Φυσικά έκανα κάποια στιγμή μία πολύ καλή σχέση για πάνω από 3 χρόνια με μία εξαιρετική και όμορφη κοπέλα, αλλά έφθασε σε τέλμα, αφού τα συναισθήματα είχαν καταλαγιάσει και από τις δύο πλευρές. Έμεινα μερικά χρόνια μόνος, πληγωμένος και φοβισμένος. Όμως η εμπειρία του παρελθόντος με έκανε πιο δυνατό στα επόμενα. Αντιλαμβανόμουν σχετικά γρήγορα τους έρωτες που θα ταλαιπωρήσουν μεσοπρόθεσμα το ζευγάρι και προσπαθούσα, ακόμα και πληγωμένος να απομακρυνθώ από αυτά. Μέσα σε μερικούς μήνες, έβλεπα ότι δεν προχωρούσε μία σχέση και έφευγα με σεβασμό προς την κοπέλα που με είχε εμπιστευθεί. Έκανα αυτό που ήταν καλό και για τους δύο μας, απλά εγώ είχα τη δύναμη να το αποφασίσω πιο γρήγορα.
Έτσι έκανα και πριν από περίπου 10 μήνες με την Ιωάννα. Κατάλαβα ότι την είχα ερωτευτεί σφοδρά, ενώ εκείνη διεκδικούσε τον προσωπικό της χρόνο, μακριά από εμένα. Ίσως δεν ήταν έτοιμη για σχέση, μετά από τον προηγούμενο χωρισμό της. Ίσως πάλι διέγνωσε τη δική μου αδυναμία απέναντι στην αστείρευτη γοητεία και την ομορφιά της και με βαρέθηκε. Είχα ερωτευθεί κεραυνοβόλα μέσα σε μερικές μέρες. Το ίδιο είχε δείξει κι εκείνη στην αρχή, αλλά της ξεθύμανε πολύ γρήγορα, ήταν επιφανειακό, ενώ ο δικός μου έρωτας ήταν πολύ πιο βαθύς και με βασάνιζε. Εκεί θυμήθηκα την Αλίκη, καθώς και τη σχέση μου μετά από αυτή. Δεν έπρεπε να ταλαιπωρηθώ άλλο. Όπως έγραφα στις αναρτήσεις ακριβώς ένα χρόνο πριν, έψαχνα δυνάμεις για να φύγω. Ήξερα ότι θα πονέσω πολύ, αλλά δεν ήθελα να κρατήσει πάλι χρόνια. Έπρεπε να πάρω δυνατή απόφαση και να τη στηρίξω.
Τα κατάφερα λοιπόν και πήγα κόντρα στα συναισθήματά μου, ξέροντας ότι πρέπει να γυρνάς την πλάτη σε αδιέξοδα και να ανοίγεις πόρτες στο μέλλον. Έφυγα πληγωμένος λοιπόν, αλλά ψύχραιμος. Κατόπιν έπαθα μεγάλο σοκ όταν την είδα τυχαία στο δρόμο, ευτυχώς μόνο μία φορά. Είπα ότι με νύχια και δόντια θα προσπαθήσω να μη μιλάω γι΄αυτή, ώστε να μην ανασύρω αναμνήσεις που θα ξυπνούν τα συναισθήματα πικρίας. Να μην κάνω το λάθος που έκανα επί χρόνια με την Αλίκη.
Επίσης αποφάσισα να ξεκινήσω μία νέα σχέση, ενώ ακόμα ήμουν πληγωμένος. Να μην κλείσω την καρδιά μου, αλλά να την αφήσω ανοικτή σε μία κοπέλα που έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν πολύ νωρίς όμως. Το μόνο που κατάφερα ήταν να την πληγώσω, αφού δεν ήμουν έτοιμος να αγαπήσω. Η καρδιά ακολουθεί δικό της δρόμο. Το μυαλό μπορεί να τη βάλει σε ευνοϊκές συνθήκες, αλλά χρειάζεται το χρόνο της για να επουλωθεί.
Πέρασαν οι μήνες, δεν έκανα κουβέντα για την Ιωάννα, ούτε έγραφα γι αυτή, αλλά μου έλειπε, συχνά παραμιλούσα το όνομά της. Ακόμα δεν μπορώ να συλλάβω πώς είναι δυνατόν να έχει τόση δύναμη η γυναικεία ομορφιά. Πώς γίνεται μία θεά που δε σου φέρεται ζεστά, να ορίζει τα συναισθήματά σου; Μία φίλη προσπάθησε εις μάτην να μου εξηγήσει ότι είναι η απορριπτικότητα που δυναμώνει τον έρωτα. Δεν είναι τυχαίο που ερωτευόμαστε άτομα που δε μας θέλουν, ενώ δεν εκτιμούμε τόσο εκείνα που δείχνουν έντονο ενδιαφέρον.
- Αν δεν ήταν απορριπτική, δε θα της έδινες τόση αξία. Δεν είναι τόσο η δική της αξία που σε έλκει, όσο το γεγονός ότι ένιωθες πως προς το τέλος της σχέσης δε σου έδινε σημασία. Αν σου έδειχνε το ενδιαφέρον που έδειχνες κι εσύ, μπορεί να την είχες βαρεθεί.
Σκληρά λόγια, για κάποιον ονειροπόλο σαν εμένα που προσβλέπει σε αμοιβαίο έρωτα. Τα πιστεύω όμως, αλλά δεν ξέρω πώς μπορώ να τα αξιοποιήσω, ώστε να νιώσω διαφορετικά. Έχω άλλωστε ως βασική αξία τη ρήση: "Δεν αξίζει να μένεις με κάποια γυναίκα, όση κι αν είναι η δική της αξία. Αυτό που μετράει, είναι το τι δίνει στην πράξη μέσα στη σχέση." Παίρνω λοιπόν αποφάσεις με βάση αυτό το σκεπτικό, αλλά δε γίνομαι πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, απλά δεν παρατείνω την απογοήτευση για πολλά χρόνια.
Ακολούθησε μία όμορφη σχέση από το χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης με μία καλή κοπέλα. Έπρεπε όμως κι αυτή να τελειώσει. Δεν ξέρω γιατί δεν πέτυχε. Η κοπέλα επένδυσε πολλά στη σχέση, θα έλεγα ότι ήταν από τις καλύτερες κοπέλες που έχω γνωρίσει. Ίσως έφταιγε το γεγονός ότι δεν έχω ξεπεράσει τελείως την Ιωάννα ή ότι είχαμε διαφορετικά ενδιαφέροντα. Ανέβασα πολύ τον πήχη με εκείνη στο θέμα της εμφάνισης και πλέον δε με εντυπωσιάζει σχεδόν καμία γυναίκα. Αχ, πόσο πεζός, ανώριμος, ζωώδης, νιώθω όταν το γράφω και το ξαναγράφω αυτό. Είναι όμως αλήθεια. Το ιστολόγιό μου είναι ένα καθρέφτισμα του εαυτού μου, με όλες τις άσχημες αλήθειές του.
Έχουν περάσει δύο μήνες απ' όταν χώρισα με τη Φωτεινή και είναι λίγες οι στιγμές που μου λείπει. Πολύ καλή κοπέλα, αλλά είχα χάσει τον εαυτό μου μαζί της. Ήξερα ότι θα πληγωθεί περισσότερο αν κρατήσει κι άλλο η σχέση και ότι εγώ θα πιεστώ άδικα. Η αλήθεια είναι ότι κοιτώντας πίσω μόνο η Ιωάννα μου λείπει πάρα πολύ. Ναι, αυτή που με έκανε να πετάω από τον έρωτα τον πρώτο μήνα και να υποφέρω μετά. Νομίζω ότι ποτέ δεν είχα ερωτευτεί τόσο πολύ στο παρελθόν. Από εκεί που σερνόμουν συναισθηματικά, βρέθηκα στους αιθέρες. Πόσο μου λείπει αυτό το αίσθημα! Είμαι όμως περήφανος για την επιλογή μου να φύγω, όταν είδα ότι ζούσα σε δικό μου φανταστικό κόσμο και όχι σε κάτι αμοιβαίο.
Μετά το χωρισμό με τη Φωτεινή, πέρασα φέτος μάλλον άσχημα τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες. Η δουλειά που με στηρίζει τόσα χρόνια είχε κάποιες εξελίξεις που με έκαναν να θέλω να φύγω. Υπάρχουν λίγες στιγμές που την απολαμβάνω και μου δίνει ικανοποίηση, αλλά εδώ και ένα μήνα η πλάστιγγα έχει γείρει στην αποστροφή και θέλω να αλλάξω χώρο εργασίας. Μοιάζω πλέον με τους περισσότερους γνωστούς μου, που κοιτάζουν το ρολόι για να φύγουν από το γραφείο, ενώ τόσα χρόνια απολάμβανα τη δουλειά. Πρέπει να αλλάξω εργασία! Έχω πολλή ενεργητικότητα και διάθεση για προσφορά, δε θέλω να επιτρέψω την καταστολή της.
Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν το καλύτερό μου, εδώ και ένα χρόνο. Ξεκίνησα με πολύ κακή διάθεση την Παρασκευή το απόγευμα, αλλά πέρασα καλά με ποδηλατοπαρέα το βράδυ και ξέσκασα. Το Σάββατο είχα να πάω σε βάφτιση στη Ραφήνα όπου έχω πολλούς παιδικούς φίλους και γνωστούς. Ξεκίνησα με ανάμεικτα συναισθήματα και στο δρόμο μου περνούσε από το μυαλό να κάνω αναστροφή και να γυρίσω σπίτι. Να πάω ξανά για ποδήλατο ή για τρέξιμο, αντί να βρεθώ σε μία κοινωνική εκδήλωση, που μάλλον θα με κάνει να βαρεθώ. Πίεσα όμως τον εαυτό μου και πήγα. Εκεί ξεκίνησε το μεγαλείο.
Είδα άτομα που είχα να δω πολλά χρόνια και με τους οποίους μας συνδέουν πολλές όμορφες αναμνήσεις. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι πρόκειται για αντικειμενικά καλές στιγμές, που όμως δε βίωνα τότε με ευχάριστο τρόπο, κυρίως εξαιτίας της μοναξιάς μου. Πέρασα πολλά ξένοιαστα καλοκαίρια εκεί, συνοδευμένα όμως με ερωτική απογοήτευση. Κάποια χρόνια σκεφτόμουν την Αλίκη, άλλα χρόνια άλλες κοπέλες, γενικά με κυρίευαν οι σκέψεις της μοναξιάς. Τα επόμενα χρόνια, που απομακρύνθηκα από τη Νέα Μάκρη και επένδυσα στον αθλητισμό και την εργασία, ήταν καλύτερα. Όμως ο χρόνος ωραιοποιεί τις αναμνήσεις και σε αφήνει με όμορφες εμπειρίες που αναπολείς. Ξενύχτια στις παραλίες με κιθάρες, beach party, κολύμπι, επιτραπέζια παιχνίδια, πολύς χρόνος με φίλους μέχρι το ξημέρωμα. Έτσι λοιπόν πέρασα καταπληκτικά στη βάφτιση και στη δεξίωση που ακολούθησε. Δεν το πίστευα ότι ένιωθα τόσο όμορφα ανάμεσα σε φίλους που αγαπούσα, τους γονείς τους, γνωστούς, αλλά και το όμορφο μέρος. Είχα να περάσω τόσο καλά ακριβώς ένα χρόνο, από τότε που είχε αρχίσει να χωλαίνει η σχέση με την Ιωάννα.
Αποφάσισα να περάσω και την επόμενη ημέρα στη Νέα Μάκρη, πηγαίνοντας για μπάνιο και κατόπιν για φαγητό και καφέ. Ήταν θεϊκά, φανταστικά, απερίγραπτα. Όταν περνάς καιρό με απογοήτευση και θλίψη, απολαμβάνεις στο μέγιστο τέτοιες μέρες. Πώς είναι δυνατόν τόσα χρόνια να είχα ξεχάσει πόσο καλά περνάω με φίλους και να έχω απομονωθεί με περιστασιακές αθλητικές παρέες;
ΟΚ, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Μερικούς από τους φίλους τους έβλεπα και το χειμώνα, αλλά δεν μπορούσα να περάσω καλά. Ένιωθα μόνος, χωρίς κάποια γυναίκα στη ζωή μου. Μάλλον το σαββατοκύριακο δεν ήταν μόνο οι συνθήκες, αλλά είχε έρθει και το πλήρωμα του χρόνου για να χαλαρώσω συναισθηματικά. Αυτές οι τρεις ημέρες μου έδωσαν πολλή δύναμη για την εβδομάδα που ακολουθούσε. Με έκαναν πολύ χαλαρό στη δουλειά και στον ελεύθερό μου χρόνο. Έχω ακούσει πολλές φορές φίλους να μου λένε ότι παίρνουν δυνάμεις από ταξίδια, αλλά δεν το έχω νιώσει ποτέ. Προσωπικά νιώθω ότι η δύναμή μου πηγάζει κυρίως από τον αθλητισμό και περιστασιακά από τον έρωτα
Τη Δευτέρα έστειλα μήνυμα σε ένα φίλο στο Ζούμπερι για να πάω να τον δω. Ήθελα να παρατείνω την ομορφιά και την ξενοιασιά στη ζωή μου, να περάσω μία ακόμα ημέρα με άτομα που αγαπάω. Μετά από λίγο έλαβα απάντηση: "Μην έρθεις, καιγόμαστε.". Ακολούθησαν όλα αυτά που έγιναν γνωστά παγκοσμίως και με λύγισαν. Φίλοι και γνωστοί ταλαιπωρήθηκαν πολύ, αλλά τη γλίτωσαν όλοι. Πολλών τα σπίτια τη γλίτωσαν, αλλά όχι όλων. Μου φαίνεται αδιανόητο ότι χάθηκαν τόσες ζωές εν έτει 2018. Οι περιουσίες είναι σημαντικές, αλλά ωχριούν μπροστά στις ανθρώπινες ζωές. Έπαθα τεράστιο σοκ. Την πρώτη νύχτα ήθελα να κοιμηθώ, νομίζοντας ότι θα τελειώσει ο εφιάλτης και θα ξυπνήσω στην όμορφη πραγματικότητα που βίωνα μέχρι την Κυριακή. Έβλεπα εφιάλτες επί τρεις ημέρες. Μία μέρα πριν την πυρκαϊά, ήμουν στο σημείο που κάηκε και θα μπορούσα να βρίσκομαι και ανήμερα, αν δεν με είχαν προειδοποιήσει οι φίλοι.
Την Κυριακή το βράδυ είχα σκεφθεί να γράψω στο ιστολόγιο τις όμορφες εμπειρίες του τριημέρου, αλλά είχα επιτρέψει αργά το βράδυ στο σπίτι. "Ας κοιμηθώ για να πάω ξεκούραστος στη δουλειά και γράφω αύριο το απόγευμα μία όμορφη ανάρτηση στο ιστολόγιο μου", σκέφθηκα. Ε, την επόμενη μέρα μεγάλο μέρος της περιοχής καταστράφηκε, κάνοντας τις ωραίες αναμνήσεις του παρελθόντος να με βασανίζουν. Το να πω "ευτυχώς οι φίλοι τη γλίτωσαν" είναι ρεαλιστικό, αλλά εγωιστικό. Μακάρι να έχουν δύναμη όσοι έμειναν πίσω και να μην ξαναζήσει κανένας καταστροφές. Ίσως είναι πρώτη φορά στη ζωή μου που με άγγιξε τόσο πολύ μία μαζική καταστροφή. Τα άλλα τα διαβάζεις στις ειδήσεις, στενοχωριέσαι, αλλά σύντομα γίνονται στατιστικά γεγονότα που δεν επηρεάζουν τη ζωή σου.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι επικοινώνησαν μαζί μου κάποιες από τις πρώην μου. Ανάμεσα σε αυτές, η Φωτεινή, μέχρι και η Ιωάννα. Η Φωτεινή έπαθε σοκ όταν απάντησα με τηλεφώνημα στο μήνυμά της. Πρέπει να πληγώθηκε πολύ με τον πρόσφατο χωρισμό μας, αλλά είχε το μεγαλείο ψυχής να επικοινωνήσει. Πόσο τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους! Στους περισσότερους χωρισμούς προσπάθησα να μη δημιουργήσω εντάσεις, αλλά πάντα έκοβα με μιας την επικοινωνία, ώστε να μην υπάρξει επανασύνδεση από την αδυναμία μας.
Η επικοινωνία της Ιωάννας με πείραξε πάρα πολύ, διότι αναζωπυρώθηκαν πολύ έντονα συναισθήματα. Ήξερα ότι δεν την είχα ξεχάσει, αλλά δεν περίμενα ότι θα σοκαριστώ. Είχα να της μιλήσω 9 μήνες και ήλπιζα ότι δε θα την ξανακούσω ποτέ. Επιθυμούσα να είναι καλά, αλλά να μην ξέρω λεπτομέρειες. Της είχα πει άλλωστε όταν χωρίσαμε ότι θέλω να είναι ευτυχισμένη, αλλά δε θα ήθελα να το μάθω, αφού ο έρωτας είναι άτιμο συναίσθημα, εγωιστικό. Δεν την κατηγορώ που επικοινώνησε. Η κοπέλα, όπως και οι άλλες, ήξεραν ότι περνάω πολύ χρόνο στη Νέα Μάκρη με φίλους και ανησύχησε. Μου ζήτησε άλλωστε συγγνώμη για την αναστάτωση. Της είπα ότι είμαι καλά, όπως και οι φίλοι μου και ζήτησε να της ξαναστείλω μήνυμα μετά από μερικές μέρες για να μην ανησυχεί. Της εξήγησα ότι δεν έχω στόχο να την προσβάλλω και ότι την ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά την παρακάλεσα να μην ξαναεπικοινωνήσουμε. Δεν το έκανα από κακία, είχα πάθει μεγάλο σοκ από την καταστροφή, ξύπνησαν και τα περσινά συναισθήματα και κατέρρευσα.
Τα λάθη μου συνεχίστηκαν. Μπήκα να δω σε Facebook και Instagram τα νέα της. Η Ιωάννα είναι απίστευτα όμορφη, αλλά δυστυχώς διακατέχεται από ναρκισσισμό. Ανεβάζει συνέχεια φωτογραφίες με τα μέρη που πηγαίνει και τον εαυτό της και μάλιστα τις κοινοποιεί δημόσια. Είναι από τα πράγματα που με προβλημάτιζαν στη σχέση, πως όπου και να πηγαίναμε (ως λάτρης της φύσης πάντα επιλέγω, ακόμα και μόνος, τα καλύτερα φυσικά τοπία) τραβούσε φωτογραφίες με το τοπίο και τον εαυτό της, χωρίς να βάζει εμένα μέσα. Είναι σαν να έκρυβε τη σχέση, άντε να είχα εμφανιστεί μαζί της σε δύο φωτογραφίες, τη στιγμή που εγώ ήμουν περήφανος που ήμουν μαζί της. Όταν είσαι πληγωμένος, δεν πρέπει να μαθαίνεις νέα για την πρώην σου, ειδικά τα συναισθηματικά της. Έκανα λοιπόν το λάθος να κοιτάξω και είδα πολλές φωτογραφίες με το νέο της σύντροφο, έχοντας ταιριάξει στο όνειρό τους που είναι τα ταξίδια (που ποτέ δε μου άρεσαν). Όσο κρυβόταν μαζί μου, τόσο κομπάζει για τον άλλον, ανεβάζοντας φωτογραφίες με προσωπικές στιγμές, κάτι το οποίο δεν έκανε ποτέ στο παρελθόν. Νιώθει κενό και προσπαθεί να προκαλέσει; Είναι πραγματικά ευτυχισμένη; Δεν ξέρω. Σημασία έχει ότι κατέρρευσα, ένα χρόνο μετά, για μία ακόμη φορά. Θα προτιμούσα να μην είχε επικοινωνήσει μαζί μου και σίγουρα να μην είχα ψάξει γι' αυτήν.
Περισσότερο από όλα με πειράζει η διαπίστωση της αδυναμίας. Η εμπειρία που επιστράτευσα επί δέκα μήνες δε με βοήθησε να ξεχάσω την Ιωάννα. Φοβάμαι πολύ για το πόσο ακόμα θα κρατήσει. Ελπίζω όχι χρόνια.
Η Κατερίνα που ανέφερα στην αρχή, είναι εδώ και χρόνια παντρεμένη με παιδιά και χαίρομαι πολύ γι' αυτό. Δεν ήταν καλή η σχέση μαζί της, πληγώθηκα πάρα πολύ με το χωρισμό, αλλά κατόπιν γνώρισα μία κοπέλα με την οποία έκανα την καλύτερη μου σχέση. Ήμουν έκτοτε συναισθηματικά ώριμος για να χαρώ με τη δική της χαρά και να έχω μία υγιή επικοινωνία μαζί της, χωρίς ερωτισμό, απλά με τις αναμνήσεις. Άμποτε να περάσει και η Ιωάννα στη σφαίρα του συναισθηματικού παρελθόντος και να μην κρατήσει χρόνια η πληγή που μου άφησε. Να χαίρομαι και με τη δική της ευτυχία, αντί να στενοχωριέμαι που δεν είμαστε μαζί.
Για να κλείσω με κάτι όμορφο και λίγο (όχι πολύ, ε! :p) αισιόδοξο: Πήγα σε μία καινούρια πελάτισσα πριν από λίγες μέρες και έτυχε να είναι στο σπίτι η κόρη της. Έκανα τη δουλειά που μου ζήτησαν και πιάσαμε κουβέντα. Μέχρι βγήκαμε το ίδιο βράδυ για να συνεχίσουμε να τα λέμε. Ένιωσα επιτέλους να με αγγίζει ξανά η γοητεία μίας πολύ ωραίας γυναίκας, που ήταν πολύ ενδιαφέρουσα στην κουβέντα και με αστείρευτες γνώσεις. Κυρίως με έκανε να καταλάβω ότι μέσα στη θλίψη μου για την καταστροφή, μπορώ να εστιάσω σε μία όμορφη στιγμή και να περάσω πολύ ωραία, να ξεχαστώ, να σκεδάσω τις σκέψεις και να αποκτήσω δυνάμεις για να διαχειριστώ καλύτερα τα προβλήματα. Θυσίασα μερικές ώρες από τον ύπνο μου για να τις περάσω μαζί της το βράδυ και πήγα την επόμενη μέρα στη δουλειά πιο ξεκούραστος. Μου θύμισε την πρώτη περίοδο με την Ιωάννα. Στην αρχή έδειξε ενδιαφέρον να κρατήσουμε επαφή και ενθουσιάστηκα. Τις επόμενες μέρες συμπέρανα ότι μάλλον το έκανε από ευγένεια, διότι δεν την είδα να έχει διάθεση επικοινωνίας, οπότε δεν ελπίζω σε κάτι. Κάπως έτσι είχα νιώσει με την Ιωάννα στην αρχή, με τη διαφορά ότι η Ιωάννα με είχε κάνει να την ερωτευτώ μέσα σε τέσσερις ημέρες με καταιγιστικά μηνύματα, ερωτικές στιγμές και κοπλιμέντα, τα οποία δύο μήνες μετά έλαμπαν δια της απουσίας τους.
Μέσα λοιπόν στο σοκ της καταστροφής και την αναζωπυρωμένη ερωτική απογοήτευση, διέγνωσα δύο στοιχεία που πίστευα ότι είχα χάσει και ανέκτησα λίγη αισιοδοξία: Πρώτον το να περνάω πραγματικά καλά με φίλους και να παίρνω δυνάμεις από την επαφή μαζί τους, ώστε να ανταπεξέρχομαι στις καθημερινές δυσκολίες. Δεύτερον ότι δεν είμαι τελείως θαμπωμένος από την ομορφιά της Ιωάννας και ότι υπάρχουν γυναίκες, έστω και ελάχιστες, που εξακολουθούν να με εντυπωσιάζουν.
Στην Πεντέλη έχω πολύ καιρό να ανέβω με το ποδήλατο και έχω χάσει πάλι το κίνητρο για να την προσεγγίσω. Το έχω πάθει πολλές φορές, μετά από αποχή και ξέρω ότι θέλει πείσμα για να ξαναπολαύσω την ομορφιά και να θυμηθώ την αξία της. Αλλιώς να το γράφεις, αλλιώς να το νιώθεις. Ξέρω όμως καλά ότι οι ερωτικές απογοητεύσεις είναι πρώτης τάξης κίνητρο για να φθάσω στην κορυφή του αγαπημένου μου βουνού. Είναι η εκτόνωση των έντονων αρνητικών συναισθημάτων στην ανηφόρα. Μετατρέπεις τη θλίψη σε ταχύτητα, σε δύναμη και απολαμβάνεις της φύση και τη θέα. Νομίζω ότι ήρθε πάλι η ώρα να αρχίσω να ζω ξένοιαστα στους 180 παλμούς, έστω και μόνος. Κάποια στιγμή, ποιος ξέρει, ίσως γυρίσω συναισθηματικά ανεξάρτητος και πιο δυνατός στην αστική πεδιάδα.
Έτσι έκανα και πριν από περίπου 10 μήνες με την Ιωάννα. Κατάλαβα ότι την είχα ερωτευτεί σφοδρά, ενώ εκείνη διεκδικούσε τον προσωπικό της χρόνο, μακριά από εμένα. Ίσως δεν ήταν έτοιμη για σχέση, μετά από τον προηγούμενο χωρισμό της. Ίσως πάλι διέγνωσε τη δική μου αδυναμία απέναντι στην αστείρευτη γοητεία και την ομορφιά της και με βαρέθηκε. Είχα ερωτευθεί κεραυνοβόλα μέσα σε μερικές μέρες. Το ίδιο είχε δείξει κι εκείνη στην αρχή, αλλά της ξεθύμανε πολύ γρήγορα, ήταν επιφανειακό, ενώ ο δικός μου έρωτας ήταν πολύ πιο βαθύς και με βασάνιζε. Εκεί θυμήθηκα την Αλίκη, καθώς και τη σχέση μου μετά από αυτή. Δεν έπρεπε να ταλαιπωρηθώ άλλο. Όπως έγραφα στις αναρτήσεις ακριβώς ένα χρόνο πριν, έψαχνα δυνάμεις για να φύγω. Ήξερα ότι θα πονέσω πολύ, αλλά δεν ήθελα να κρατήσει πάλι χρόνια. Έπρεπε να πάρω δυνατή απόφαση και να τη στηρίξω.
Τα κατάφερα λοιπόν και πήγα κόντρα στα συναισθήματά μου, ξέροντας ότι πρέπει να γυρνάς την πλάτη σε αδιέξοδα και να ανοίγεις πόρτες στο μέλλον. Έφυγα πληγωμένος λοιπόν, αλλά ψύχραιμος. Κατόπιν έπαθα μεγάλο σοκ όταν την είδα τυχαία στο δρόμο, ευτυχώς μόνο μία φορά. Είπα ότι με νύχια και δόντια θα προσπαθήσω να μη μιλάω γι΄αυτή, ώστε να μην ανασύρω αναμνήσεις που θα ξυπνούν τα συναισθήματα πικρίας. Να μην κάνω το λάθος που έκανα επί χρόνια με την Αλίκη.
Επίσης αποφάσισα να ξεκινήσω μία νέα σχέση, ενώ ακόμα ήμουν πληγωμένος. Να μην κλείσω την καρδιά μου, αλλά να την αφήσω ανοικτή σε μία κοπέλα που έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν πολύ νωρίς όμως. Το μόνο που κατάφερα ήταν να την πληγώσω, αφού δεν ήμουν έτοιμος να αγαπήσω. Η καρδιά ακολουθεί δικό της δρόμο. Το μυαλό μπορεί να τη βάλει σε ευνοϊκές συνθήκες, αλλά χρειάζεται το χρόνο της για να επουλωθεί.
Πέρασαν οι μήνες, δεν έκανα κουβέντα για την Ιωάννα, ούτε έγραφα γι αυτή, αλλά μου έλειπε, συχνά παραμιλούσα το όνομά της. Ακόμα δεν μπορώ να συλλάβω πώς είναι δυνατόν να έχει τόση δύναμη η γυναικεία ομορφιά. Πώς γίνεται μία θεά που δε σου φέρεται ζεστά, να ορίζει τα συναισθήματά σου; Μία φίλη προσπάθησε εις μάτην να μου εξηγήσει ότι είναι η απορριπτικότητα που δυναμώνει τον έρωτα. Δεν είναι τυχαίο που ερωτευόμαστε άτομα που δε μας θέλουν, ενώ δεν εκτιμούμε τόσο εκείνα που δείχνουν έντονο ενδιαφέρον.
- Αν δεν ήταν απορριπτική, δε θα της έδινες τόση αξία. Δεν είναι τόσο η δική της αξία που σε έλκει, όσο το γεγονός ότι ένιωθες πως προς το τέλος της σχέσης δε σου έδινε σημασία. Αν σου έδειχνε το ενδιαφέρον που έδειχνες κι εσύ, μπορεί να την είχες βαρεθεί.
Σκληρά λόγια, για κάποιον ονειροπόλο σαν εμένα που προσβλέπει σε αμοιβαίο έρωτα. Τα πιστεύω όμως, αλλά δεν ξέρω πώς μπορώ να τα αξιοποιήσω, ώστε να νιώσω διαφορετικά. Έχω άλλωστε ως βασική αξία τη ρήση: "Δεν αξίζει να μένεις με κάποια γυναίκα, όση κι αν είναι η δική της αξία. Αυτό που μετράει, είναι το τι δίνει στην πράξη μέσα στη σχέση." Παίρνω λοιπόν αποφάσεις με βάση αυτό το σκεπτικό, αλλά δε γίνομαι πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, απλά δεν παρατείνω την απογοήτευση για πολλά χρόνια.
Ακολούθησε μία όμορφη σχέση από το χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης με μία καλή κοπέλα. Έπρεπε όμως κι αυτή να τελειώσει. Δεν ξέρω γιατί δεν πέτυχε. Η κοπέλα επένδυσε πολλά στη σχέση, θα έλεγα ότι ήταν από τις καλύτερες κοπέλες που έχω γνωρίσει. Ίσως έφταιγε το γεγονός ότι δεν έχω ξεπεράσει τελείως την Ιωάννα ή ότι είχαμε διαφορετικά ενδιαφέροντα. Ανέβασα πολύ τον πήχη με εκείνη στο θέμα της εμφάνισης και πλέον δε με εντυπωσιάζει σχεδόν καμία γυναίκα. Αχ, πόσο πεζός, ανώριμος, ζωώδης, νιώθω όταν το γράφω και το ξαναγράφω αυτό. Είναι όμως αλήθεια. Το ιστολόγιό μου είναι ένα καθρέφτισμα του εαυτού μου, με όλες τις άσχημες αλήθειές του.
Έχουν περάσει δύο μήνες απ' όταν χώρισα με τη Φωτεινή και είναι λίγες οι στιγμές που μου λείπει. Πολύ καλή κοπέλα, αλλά είχα χάσει τον εαυτό μου μαζί της. Ήξερα ότι θα πληγωθεί περισσότερο αν κρατήσει κι άλλο η σχέση και ότι εγώ θα πιεστώ άδικα. Η αλήθεια είναι ότι κοιτώντας πίσω μόνο η Ιωάννα μου λείπει πάρα πολύ. Ναι, αυτή που με έκανε να πετάω από τον έρωτα τον πρώτο μήνα και να υποφέρω μετά. Νομίζω ότι ποτέ δεν είχα ερωτευτεί τόσο πολύ στο παρελθόν. Από εκεί που σερνόμουν συναισθηματικά, βρέθηκα στους αιθέρες. Πόσο μου λείπει αυτό το αίσθημα! Είμαι όμως περήφανος για την επιλογή μου να φύγω, όταν είδα ότι ζούσα σε δικό μου φανταστικό κόσμο και όχι σε κάτι αμοιβαίο.
Μετά το χωρισμό με τη Φωτεινή, πέρασα φέτος μάλλον άσχημα τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες. Η δουλειά που με στηρίζει τόσα χρόνια είχε κάποιες εξελίξεις που με έκαναν να θέλω να φύγω. Υπάρχουν λίγες στιγμές που την απολαμβάνω και μου δίνει ικανοποίηση, αλλά εδώ και ένα μήνα η πλάστιγγα έχει γείρει στην αποστροφή και θέλω να αλλάξω χώρο εργασίας. Μοιάζω πλέον με τους περισσότερους γνωστούς μου, που κοιτάζουν το ρολόι για να φύγουν από το γραφείο, ενώ τόσα χρόνια απολάμβανα τη δουλειά. Πρέπει να αλλάξω εργασία! Έχω πολλή ενεργητικότητα και διάθεση για προσφορά, δε θέλω να επιτρέψω την καταστολή της.
Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν το καλύτερό μου, εδώ και ένα χρόνο. Ξεκίνησα με πολύ κακή διάθεση την Παρασκευή το απόγευμα, αλλά πέρασα καλά με ποδηλατοπαρέα το βράδυ και ξέσκασα. Το Σάββατο είχα να πάω σε βάφτιση στη Ραφήνα όπου έχω πολλούς παιδικούς φίλους και γνωστούς. Ξεκίνησα με ανάμεικτα συναισθήματα και στο δρόμο μου περνούσε από το μυαλό να κάνω αναστροφή και να γυρίσω σπίτι. Να πάω ξανά για ποδήλατο ή για τρέξιμο, αντί να βρεθώ σε μία κοινωνική εκδήλωση, που μάλλον θα με κάνει να βαρεθώ. Πίεσα όμως τον εαυτό μου και πήγα. Εκεί ξεκίνησε το μεγαλείο.
Είδα άτομα που είχα να δω πολλά χρόνια και με τους οποίους μας συνδέουν πολλές όμορφες αναμνήσεις. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι πρόκειται για αντικειμενικά καλές στιγμές, που όμως δε βίωνα τότε με ευχάριστο τρόπο, κυρίως εξαιτίας της μοναξιάς μου. Πέρασα πολλά ξένοιαστα καλοκαίρια εκεί, συνοδευμένα όμως με ερωτική απογοήτευση. Κάποια χρόνια σκεφτόμουν την Αλίκη, άλλα χρόνια άλλες κοπέλες, γενικά με κυρίευαν οι σκέψεις της μοναξιάς. Τα επόμενα χρόνια, που απομακρύνθηκα από τη Νέα Μάκρη και επένδυσα στον αθλητισμό και την εργασία, ήταν καλύτερα. Όμως ο χρόνος ωραιοποιεί τις αναμνήσεις και σε αφήνει με όμορφες εμπειρίες που αναπολείς. Ξενύχτια στις παραλίες με κιθάρες, beach party, κολύμπι, επιτραπέζια παιχνίδια, πολύς χρόνος με φίλους μέχρι το ξημέρωμα. Έτσι λοιπόν πέρασα καταπληκτικά στη βάφτιση και στη δεξίωση που ακολούθησε. Δεν το πίστευα ότι ένιωθα τόσο όμορφα ανάμεσα σε φίλους που αγαπούσα, τους γονείς τους, γνωστούς, αλλά και το όμορφο μέρος. Είχα να περάσω τόσο καλά ακριβώς ένα χρόνο, από τότε που είχε αρχίσει να χωλαίνει η σχέση με την Ιωάννα.
Αποφάσισα να περάσω και την επόμενη ημέρα στη Νέα Μάκρη, πηγαίνοντας για μπάνιο και κατόπιν για φαγητό και καφέ. Ήταν θεϊκά, φανταστικά, απερίγραπτα. Όταν περνάς καιρό με απογοήτευση και θλίψη, απολαμβάνεις στο μέγιστο τέτοιες μέρες. Πώς είναι δυνατόν τόσα χρόνια να είχα ξεχάσει πόσο καλά περνάω με φίλους και να έχω απομονωθεί με περιστασιακές αθλητικές παρέες;
ΟΚ, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Μερικούς από τους φίλους τους έβλεπα και το χειμώνα, αλλά δεν μπορούσα να περάσω καλά. Ένιωθα μόνος, χωρίς κάποια γυναίκα στη ζωή μου. Μάλλον το σαββατοκύριακο δεν ήταν μόνο οι συνθήκες, αλλά είχε έρθει και το πλήρωμα του χρόνου για να χαλαρώσω συναισθηματικά. Αυτές οι τρεις ημέρες μου έδωσαν πολλή δύναμη για την εβδομάδα που ακολουθούσε. Με έκαναν πολύ χαλαρό στη δουλειά και στον ελεύθερό μου χρόνο. Έχω ακούσει πολλές φορές φίλους να μου λένε ότι παίρνουν δυνάμεις από ταξίδια, αλλά δεν το έχω νιώσει ποτέ. Προσωπικά νιώθω ότι η δύναμή μου πηγάζει κυρίως από τον αθλητισμό και περιστασιακά από τον έρωτα
Τη Δευτέρα έστειλα μήνυμα σε ένα φίλο στο Ζούμπερι για να πάω να τον δω. Ήθελα να παρατείνω την ομορφιά και την ξενοιασιά στη ζωή μου, να περάσω μία ακόμα ημέρα με άτομα που αγαπάω. Μετά από λίγο έλαβα απάντηση: "Μην έρθεις, καιγόμαστε.". Ακολούθησαν όλα αυτά που έγιναν γνωστά παγκοσμίως και με λύγισαν. Φίλοι και γνωστοί ταλαιπωρήθηκαν πολύ, αλλά τη γλίτωσαν όλοι. Πολλών τα σπίτια τη γλίτωσαν, αλλά όχι όλων. Μου φαίνεται αδιανόητο ότι χάθηκαν τόσες ζωές εν έτει 2018. Οι περιουσίες είναι σημαντικές, αλλά ωχριούν μπροστά στις ανθρώπινες ζωές. Έπαθα τεράστιο σοκ. Την πρώτη νύχτα ήθελα να κοιμηθώ, νομίζοντας ότι θα τελειώσει ο εφιάλτης και θα ξυπνήσω στην όμορφη πραγματικότητα που βίωνα μέχρι την Κυριακή. Έβλεπα εφιάλτες επί τρεις ημέρες. Μία μέρα πριν την πυρκαϊά, ήμουν στο σημείο που κάηκε και θα μπορούσα να βρίσκομαι και ανήμερα, αν δεν με είχαν προειδοποιήσει οι φίλοι.
Την Κυριακή το βράδυ είχα σκεφθεί να γράψω στο ιστολόγιο τις όμορφες εμπειρίες του τριημέρου, αλλά είχα επιτρέψει αργά το βράδυ στο σπίτι. "Ας κοιμηθώ για να πάω ξεκούραστος στη δουλειά και γράφω αύριο το απόγευμα μία όμορφη ανάρτηση στο ιστολόγιο μου", σκέφθηκα. Ε, την επόμενη μέρα μεγάλο μέρος της περιοχής καταστράφηκε, κάνοντας τις ωραίες αναμνήσεις του παρελθόντος να με βασανίζουν. Το να πω "ευτυχώς οι φίλοι τη γλίτωσαν" είναι ρεαλιστικό, αλλά εγωιστικό. Μακάρι να έχουν δύναμη όσοι έμειναν πίσω και να μην ξαναζήσει κανένας καταστροφές. Ίσως είναι πρώτη φορά στη ζωή μου που με άγγιξε τόσο πολύ μία μαζική καταστροφή. Τα άλλα τα διαβάζεις στις ειδήσεις, στενοχωριέσαι, αλλά σύντομα γίνονται στατιστικά γεγονότα που δεν επηρεάζουν τη ζωή σου.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι επικοινώνησαν μαζί μου κάποιες από τις πρώην μου. Ανάμεσα σε αυτές, η Φωτεινή, μέχρι και η Ιωάννα. Η Φωτεινή έπαθε σοκ όταν απάντησα με τηλεφώνημα στο μήνυμά της. Πρέπει να πληγώθηκε πολύ με τον πρόσφατο χωρισμό μας, αλλά είχε το μεγαλείο ψυχής να επικοινωνήσει. Πόσο τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους! Στους περισσότερους χωρισμούς προσπάθησα να μη δημιουργήσω εντάσεις, αλλά πάντα έκοβα με μιας την επικοινωνία, ώστε να μην υπάρξει επανασύνδεση από την αδυναμία μας.
Η επικοινωνία της Ιωάννας με πείραξε πάρα πολύ, διότι αναζωπυρώθηκαν πολύ έντονα συναισθήματα. Ήξερα ότι δεν την είχα ξεχάσει, αλλά δεν περίμενα ότι θα σοκαριστώ. Είχα να της μιλήσω 9 μήνες και ήλπιζα ότι δε θα την ξανακούσω ποτέ. Επιθυμούσα να είναι καλά, αλλά να μην ξέρω λεπτομέρειες. Της είχα πει άλλωστε όταν χωρίσαμε ότι θέλω να είναι ευτυχισμένη, αλλά δε θα ήθελα να το μάθω, αφού ο έρωτας είναι άτιμο συναίσθημα, εγωιστικό. Δεν την κατηγορώ που επικοινώνησε. Η κοπέλα, όπως και οι άλλες, ήξεραν ότι περνάω πολύ χρόνο στη Νέα Μάκρη με φίλους και ανησύχησε. Μου ζήτησε άλλωστε συγγνώμη για την αναστάτωση. Της είπα ότι είμαι καλά, όπως και οι φίλοι μου και ζήτησε να της ξαναστείλω μήνυμα μετά από μερικές μέρες για να μην ανησυχεί. Της εξήγησα ότι δεν έχω στόχο να την προσβάλλω και ότι την ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά την παρακάλεσα να μην ξαναεπικοινωνήσουμε. Δεν το έκανα από κακία, είχα πάθει μεγάλο σοκ από την καταστροφή, ξύπνησαν και τα περσινά συναισθήματα και κατέρρευσα.
Τα λάθη μου συνεχίστηκαν. Μπήκα να δω σε Facebook και Instagram τα νέα της. Η Ιωάννα είναι απίστευτα όμορφη, αλλά δυστυχώς διακατέχεται από ναρκισσισμό. Ανεβάζει συνέχεια φωτογραφίες με τα μέρη που πηγαίνει και τον εαυτό της και μάλιστα τις κοινοποιεί δημόσια. Είναι από τα πράγματα που με προβλημάτιζαν στη σχέση, πως όπου και να πηγαίναμε (ως λάτρης της φύσης πάντα επιλέγω, ακόμα και μόνος, τα καλύτερα φυσικά τοπία) τραβούσε φωτογραφίες με το τοπίο και τον εαυτό της, χωρίς να βάζει εμένα μέσα. Είναι σαν να έκρυβε τη σχέση, άντε να είχα εμφανιστεί μαζί της σε δύο φωτογραφίες, τη στιγμή που εγώ ήμουν περήφανος που ήμουν μαζί της. Όταν είσαι πληγωμένος, δεν πρέπει να μαθαίνεις νέα για την πρώην σου, ειδικά τα συναισθηματικά της. Έκανα λοιπόν το λάθος να κοιτάξω και είδα πολλές φωτογραφίες με το νέο της σύντροφο, έχοντας ταιριάξει στο όνειρό τους που είναι τα ταξίδια (που ποτέ δε μου άρεσαν). Όσο κρυβόταν μαζί μου, τόσο κομπάζει για τον άλλον, ανεβάζοντας φωτογραφίες με προσωπικές στιγμές, κάτι το οποίο δεν έκανε ποτέ στο παρελθόν. Νιώθει κενό και προσπαθεί να προκαλέσει; Είναι πραγματικά ευτυχισμένη; Δεν ξέρω. Σημασία έχει ότι κατέρρευσα, ένα χρόνο μετά, για μία ακόμη φορά. Θα προτιμούσα να μην είχε επικοινωνήσει μαζί μου και σίγουρα να μην είχα ψάξει γι' αυτήν.
Περισσότερο από όλα με πειράζει η διαπίστωση της αδυναμίας. Η εμπειρία που επιστράτευσα επί δέκα μήνες δε με βοήθησε να ξεχάσω την Ιωάννα. Φοβάμαι πολύ για το πόσο ακόμα θα κρατήσει. Ελπίζω όχι χρόνια.
Η Κατερίνα που ανέφερα στην αρχή, είναι εδώ και χρόνια παντρεμένη με παιδιά και χαίρομαι πολύ γι' αυτό. Δεν ήταν καλή η σχέση μαζί της, πληγώθηκα πάρα πολύ με το χωρισμό, αλλά κατόπιν γνώρισα μία κοπέλα με την οποία έκανα την καλύτερη μου σχέση. Ήμουν έκτοτε συναισθηματικά ώριμος για να χαρώ με τη δική της χαρά και να έχω μία υγιή επικοινωνία μαζί της, χωρίς ερωτισμό, απλά με τις αναμνήσεις. Άμποτε να περάσει και η Ιωάννα στη σφαίρα του συναισθηματικού παρελθόντος και να μην κρατήσει χρόνια η πληγή που μου άφησε. Να χαίρομαι και με τη δική της ευτυχία, αντί να στενοχωριέμαι που δεν είμαστε μαζί.
Για να κλείσω με κάτι όμορφο και λίγο (όχι πολύ, ε! :p) αισιόδοξο: Πήγα σε μία καινούρια πελάτισσα πριν από λίγες μέρες και έτυχε να είναι στο σπίτι η κόρη της. Έκανα τη δουλειά που μου ζήτησαν και πιάσαμε κουβέντα. Μέχρι βγήκαμε το ίδιο βράδυ για να συνεχίσουμε να τα λέμε. Ένιωσα επιτέλους να με αγγίζει ξανά η γοητεία μίας πολύ ωραίας γυναίκας, που ήταν πολύ ενδιαφέρουσα στην κουβέντα και με αστείρευτες γνώσεις. Κυρίως με έκανε να καταλάβω ότι μέσα στη θλίψη μου για την καταστροφή, μπορώ να εστιάσω σε μία όμορφη στιγμή και να περάσω πολύ ωραία, να ξεχαστώ, να σκεδάσω τις σκέψεις και να αποκτήσω δυνάμεις για να διαχειριστώ καλύτερα τα προβλήματα. Θυσίασα μερικές ώρες από τον ύπνο μου για να τις περάσω μαζί της το βράδυ και πήγα την επόμενη μέρα στη δουλειά πιο ξεκούραστος. Μου θύμισε την πρώτη περίοδο με την Ιωάννα. Στην αρχή έδειξε ενδιαφέρον να κρατήσουμε επαφή και ενθουσιάστηκα. Τις επόμενες μέρες συμπέρανα ότι μάλλον το έκανε από ευγένεια, διότι δεν την είδα να έχει διάθεση επικοινωνίας, οπότε δεν ελπίζω σε κάτι. Κάπως έτσι είχα νιώσει με την Ιωάννα στην αρχή, με τη διαφορά ότι η Ιωάννα με είχε κάνει να την ερωτευτώ μέσα σε τέσσερις ημέρες με καταιγιστικά μηνύματα, ερωτικές στιγμές και κοπλιμέντα, τα οποία δύο μήνες μετά έλαμπαν δια της απουσίας τους.
Μέσα λοιπόν στο σοκ της καταστροφής και την αναζωπυρωμένη ερωτική απογοήτευση, διέγνωσα δύο στοιχεία που πίστευα ότι είχα χάσει και ανέκτησα λίγη αισιοδοξία: Πρώτον το να περνάω πραγματικά καλά με φίλους και να παίρνω δυνάμεις από την επαφή μαζί τους, ώστε να ανταπεξέρχομαι στις καθημερινές δυσκολίες. Δεύτερον ότι δεν είμαι τελείως θαμπωμένος από την ομορφιά της Ιωάννας και ότι υπάρχουν γυναίκες, έστω και ελάχιστες, που εξακολουθούν να με εντυπωσιάζουν.
Στην Πεντέλη έχω πολύ καιρό να ανέβω με το ποδήλατο και έχω χάσει πάλι το κίνητρο για να την προσεγγίσω. Το έχω πάθει πολλές φορές, μετά από αποχή και ξέρω ότι θέλει πείσμα για να ξαναπολαύσω την ομορφιά και να θυμηθώ την αξία της. Αλλιώς να το γράφεις, αλλιώς να το νιώθεις. Ξέρω όμως καλά ότι οι ερωτικές απογοητεύσεις είναι πρώτης τάξης κίνητρο για να φθάσω στην κορυφή του αγαπημένου μου βουνού. Είναι η εκτόνωση των έντονων αρνητικών συναισθημάτων στην ανηφόρα. Μετατρέπεις τη θλίψη σε ταχύτητα, σε δύναμη και απολαμβάνεις της φύση και τη θέα. Νομίζω ότι ήρθε πάλι η ώρα να αρχίσω να ζω ξένοιαστα στους 180 παλμούς, έστω και μόνος. Κάποια στιγμή, ποιος ξέρει, ίσως γυρίσω συναισθηματικά ανεξάρτητος και πιο δυνατός στην αστική πεδιάδα.
