Ισορροπίες

Οι τελευταίες μέρες είναι μάλλον καλές, τόσο ως προς τη δουλειά όσο και ως προς τον ελεύθερο χρόνο. Παρόλο που οι αρνητικές σκέψεις του πρόσφατου παρελθόντος έρχονται τακτικά, το μυαλό μου καταφέρνει ολοένα και συχνότερα να ξεπερνάει, έστω και για λίγο, τα προσωπικά προβλήματα και να εστιάζει στις όμορφες στιγμές.

Μπορώ να αποτιμήσω καλύτερα τις ωραίες δραστηριότητες που κάνω, χωρίς βέβαια να καταφέρνω ακόμα να τις απολαύσω σε βάθος. Η λογική τα πετυχαίνει αρκετά συχνά να με βάζει σε καταστάσεις που είναι αντικειμενικά καλές, οπότε αρχίζω να βλέπω περιστασιακά χρώμα στη ζωή μου. Δεν υπάρχει η πληρότητα της συντροφικότητας που αφήνει στο μυαλό ένα ωραίο φόντο, ούτε ακόμα η προσδοκώμενη ανεξαρτησία από το προαναφερθέν συναίσθημα. Οποιαδήποτε από τις δύο καταστάσεις θα ήταν ωραίο να επιτευχθεί, αλλά χρειάζομαι ακόμα πολύ χρόνο.

Μπορώ να απολαύσω στιγμές στη δουλειά, ειδικά τις τελευταίες ημέρες με την ποικιλία δραστηριοτήτων, την παρέα με ποδηλάτες και ορειβάτες, τα ωραία τοπία, τον απίστευτο φθινοπωρινό καιρό και όχι απλά να τα περιγράφω. Όχι σε όλο το βάθος τους, αλλά σε αρκετό, ώστε να νιώθω ότι έχω κάνει μία συναισθηματική πρόοδο. Είμαι προετοιμασμένος για σκαμπανευάσματα στη διάθεση, αλλά δεν παύω να αναγνωρίζω τις καθημερινές ομορφιές.

Η απόφαση που έχω πάρει εδώ και μερικούς μήνες, είναι να μην προσπαθώ να τα προλάβω όλα. Δεν είναι δυνατόν ούτε να κάνω τα πάντα στη δουλειά, αλλά και ούτε να ακολουθώ όλους τους φίλους στις πολυάριθμες δραστηριότητες που οργανώνονται. Με πειράζει πολύ να χάνω ευκαιρίες, αλλά προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι το στρες που προκαλεί η προσπάθεια να τα προλάβω όλα, τελικά με κάνει να απολαμβάνω λίγα και να χάνω την προσωπική ηρεμία. Κάποιος είχε πει "Οι επαγγελματίες δεν κρίνονται από τα 'ναι', αλλά από τα 'όχι'", κάτι το οποίο ακολουθώ από πέρσι, ενώ έχω μεθοδεύσει καλύτερα φέτος. Πλέον άρχισα να λέω όχι και στις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου, ακόμα και όταν είναι όμορφες.

Σήμερα για παράδειγμα, έτρεχα να προλάβω κάποιες δουλειές, κουρασμένος από την έλλειψη ύπνου, προσπαθώντας παράλληλα να προλάβω μία υπέροχη προπονητική διαδρομή με ποδηλάτες. Ακόμα στενοχωριέμαι που την έχασα, αλλά ξέρω ότι είναι συνετή επιλογή να μην περάσω άλλη μία νύχτα με λίγο ύπνο, κάνοντας μερικές σημαντικές δουλειές στο χρόνο που περισσεύει. Έτσι ξέρω ότι δε θα φθάσω κατάκοπος στη δουλειά αύριο, αλλά δημιουργώ τις προϋποθέσεις για να απολαύσω τόσο τη μετάβαση με τη μηχανή, όσο και ολόκληρη την αυριανή μέρα. Πρόπερσι, θα θυσίαζα τον ύπνο, θα έκανα με άγχος την προπονητική βόλτα απόψε και θα υπέφερα από την κούραση όλη την επόμενη μέρα, φθάνοντας στα ψυχολογικά μου όρια. Η εμπειρία απέδωσε καρπούς. :)

Ένας φίλος, αρκετά μεγαλύτερος σε ηλικία, είπε πρόσφατα: "Τρέχει ο κόσμος, νομίζοντας ότι θα τα προλάβει όλα. Αν συνειδητοποιήσουν ότι δεν προλαβαίνουν σχεδόν τίποτα, θα κόψουν ρυθμό." Δεν κατάλαβα καλά τη φράση στο πρώτο άκουσμα, αλλά με την κουβέντα καταλήξαμε ότι βάζοντας πολλούς και υψηλούς στόχους, χάνουμε την καθημερινότητα. Εξαίρεση αποτελεί φυσικά το να κυνηγάς τα όνειρά σου, κάνοντας θυσίες, αλλά θα πρέπει κάθε τόσο να κάνεις μία παύση για να σκεφτείς αν εξακολουθείς να απολαμβάνεις τη διαδικασία σε συνδυασμό με το όραμα του στόχου ή αν έχεις πάθει εμμονή και τελικά έχεις υποβαθμίσει την ποιότητα της ζωής σου. Σε αυτόν τον τομέα έχω πολλά να μάθω ακόμα, χρειάζομαι περισσότερη εμπειρία.

Περισσότερος ύπνος τις τελευταίες ημέρες σημαίνει πιο πολλή ηρεμία, αυξημένες ανοχές σε εντάσεις και απόλαυση των όμορφων στιγμών. Η έλλειψη ύπνου με καθιστά πιο ευάλωτο συναισθηματικά, κάτι το οποίο βιώνω σήμερα, μετά από αρκετές μέρες που συνέβαινε το αντίθετο. Ξέρω πλέον ότι θα πρέπει να θυσιάζω κάποια πράγματα, για να ξεκουράζομαι περισσότερο και να απολαμβάνω τα επόμενα. Έτσι κι αλλιώς οι δυνατότητες αξιοποίησης του χρόνου είναι πάμπολλες κι αυτό μου μετράει περισσότερο είναι η διάθεση.

Ας πάμε όμως στα πιο όμορφα.

Βρήκα λοιπόν χρόνο για λίγο περισσότερη ποδηλασία και τρέξιμο. Η ποδηλασία μου δίνει πλέον μερικές καλές στιγμές, αν και έχει χάσει την αίγλη του παρελθόντος και δε με ενθουσιάζει. Ακόμα και η Πεντέλη, τον τελευταίο καιρό δε μου φαίνεται ελκυστική. Παρόλα αυτά, πιέζοντας τον εαυτό μου να βγει, επιστρέφω σπίτι σε καλύτερη διάθεση και σίγουρα ξέροντας ότι επένδυσα το χρόνο μου σωστά. Ίσως θα πρέπει να βρω κάποια νέα δραστηριότητα να με γεμίζει περισσότερο.

Το τρέξιμο αυτή την εποχή, μαζί με τη μηχανή, είναι τα δύο σημεία που με κάνουν να ονειρεύομαι. Τόσο όταν τρέχω στο Άλσος Συγγρού, όσο και όταν φέρνω στη σκέψη μου την επόμενη εξόρμηση. Είναι και ο καιρός φανταστικός τις τελευταίες εβδομάδες. Κάποιοι τον αποκαλούν καλοκαιρινό, αλλά είναι ανώτερος. Καλοκαίρι σημαίνει ζέστη και ξηρασία. Φθινόπωρο και άνοιξη συνοδεύονται από ήλιο που τον κυνηγάς, αντί να τον αποφεύγεις, από δροσιά που απολαμβάνεις. Δεν προσπαθείς να καλύψεις το σώμα σου, ούτε με βαριά ρούχα, ούτε με αντηλιακό. Ο καιρός του φθινοπώρου και της άνοιξης είναι φτιαγμένος για δρομείς. Έχεις μεγαλύτερη αντοχή, δεν αφυδατώνεσαι, δεν κρυώνεις, ούτε ζεσταίνεσαι. Τα χρώματα είναι μεστά και οι εικόνες απαλές για το βλέμμα. Όλη η φύση είναι μαζί σου.

Στο Άλσος Συγγρού έχω χαρεί αρκετά ηλιοβασιλέματα τον τελευταίο καιρό. Πολύς κόσμος που περπατάει και τρέχει, ωραίες μυρωδιές, εικόνες που αναζωογονούν. Τα γράφαμε στις εκθέσεις μικροί, αλλά τα βιώνουμε όταν μεγαλώνουμε. Νιώθεις πιο έντονα την καρδιά σου στην ανηφόρα, το σώμα κραδαίνεται περισσότερο στην κατηφόρα, τα φύλλα χαϊδεύουν τους ώμους και το πρόσωπο, οι θάμνοι αγγίζουν τα πόδια, γεμίζοντας τις αισθήσεις. Τι θα έχεις να θυμάσαι, αν δε σε τρυπήσουν οι πευκοβελόνες, αν δε σε γδάρουν στις γάμπες τα πουρνάρια, αν δε σε κάνει μούσκεμα μία μέρα η βροχή;

Έχω ακόμα πολύ δρόμο για την προσωπική ευτυχία, αλλά νομίζω ότι έχω πάρει καλό μονοπάτι.